محمد آجیلی – کجایی

یه بچم نمیتونم آروم بشم

یه لالایی می‌خوام ؛تو این دودو دم

از این حال بد تو فراریــــم بده

نذار بیشتر از این من آلوده شم

دل ســــــپردم بـــهت رویای من

بــغــلـــم کن توی سرمای شب

لااقل بگو

کجایی کجایی دلم تنگته

تو مغزم صدات مثل آهنگه

کجایـــی ؛بدون تو من مردم

بیا زندگیم رفت ؛کم آوردم

خاطراتت دائما شب میاد سراغ من

می‌ریزه اشکم

من صبوری میکنم هرچی دوری میکنم

نمیشه اصلا نمیشه اصلا